และแล้ววันสุดท้ายก็มาถึง  รู้สึกว่าทริปนี้มันยาวนานเหลือเกิน

เอาหล่ะวันสุดท้ายจนได้  รีบตื่นและคิดว่ายังไงก็ต้องไปถึงโรงแรมก่อน 9 โมง

แต่  เนื่องด้วยความเป้นไร้ยางมันสายเสมอ+รถติดโครต  ไม่รู้อะไรนัก

น้องเล็กไร้ยางโทรมาบอกว่า "ทงเฮออกไปแล้ว  คนอื่นๆกำลังจะออก"

แม่เจ้า  รีบกันหูหนาตาตั้ง  จนจะถึงโรงแรม  มีเสียงสวรรค์โทรมาอีกรอบ

ว่าออก 11 โมง  กรี๊ด  พี่ไอดอลรอเราหรือเนี่ย  สมพรปากแม่บ้านไร้ยางกันจริงๆ

แล้วเราก็ขับรถตาม  ซึ่งขอบอกว่าทริปนี้ไม่เคยตามจากโรงแรมไปมูนสตาร์เลย

นี่คือครั้งแรก  ที่เกิดขึ้นในวันสุดท้าย 555  จนถึงสตู  โอ๊ยเซ็ง  ไม่มีไรทำ

ด้วยความแรดของพวกเรา  เลยไปโรบินสันรัชดา  ชิวสุดๆ  ซื้อวีซีดีการ์ตูนมาดู

แล้วไปโรงแรม  ไปปฏิบัติการบางอย่าง  ใช่มั้ยหานเกิง 555+  จนจะออก

มีเสียงสวรรค์(หรือนรก) โทรมาบอกว่า  เฮ้ยมึง  เค้าบอกว่าจะออก 4 โมง

ก็เลยยังไมไป  นั่งกลิ้งรอในโรงแรม  จน 6 โมงแล้ว  มันประหลาดมากจริงๆ

เลยคิดว่าไปสตูเถอะ  และจะได้ส่งวิ้นเดินทาง(โดยแท็กซี่) ด้วย  โอเคตกลงไปกันหมด

แล้วไง  สุดยอดจริงๆ  เลี้ยวเข้าซอยปุ๊ป  รถออกมาเลย  คุณพระช่วยที่รถอยู่ตรงที่กลับได้

เลยกลับคันได้พอดีหลังรถเอสเจ  เอาหล่ะระหว่างทาง  ติดไฟแดงกันมันส์จริงๆ

จนขึ้นทางด่วน  เราไร้ยางไปอยู่หลังการ์ดไดยังไงไม่รู้  พี่เค้าเลยขับอีกเลนนึงให้

อยู่ดีดี  เสียงน้อง ย กรี๊ด  แล้วบอกว่า "การ์ดบ๊ายบาย"  นึกว่าพูดเล่นอีก  เลยดูเอง

แล้วเป้นไง  บ๊ายบายจริงด้วย  การืดไม่ว่าอะไรเลยตีคู่ขึ้นไปคันการ์ดอีกคันนึง

คันนั้นเป็นเฮดๆ อยู่กัน  จ๊าบสุดๆ อา  การ์ดม๊าริน  ออกมาชูสองนิ้วให้  ให้ตายเถอะ

ชูสองนิ้วไม่พอ  กวักมือให้รถขึ้นไปข้างหน้า  เฮ้ย  พี่  ขึ้นข้างหน้าคือรถเอสเจเลยนะ

เค้าก็ยังพยักหน้าบอกให้ขึ้นไปตีคู่  แล้วเค้าชี้หน้าคันข้างหลังแล้วไล่ไป  ไม่ให้ตามรถเรา

ให้ตายเถอะ ชชว ไปขู่อะไรพี่พี่เค้ารึเปล่าเนี่ย  ลักกี้จริงๆ  พอรถตีคู่ได้  ก็ลักกี้สมพรปาก

คยูฮยอนเต็มๆ อี สว  ด้วยความรักที่มีต่อคุณโจล้นเหลือ  แจกป้ายทุกอย่าง

เป้นคยูหมดเลย  เอาสิ  ตอนนั้นยังไม่มีใครรู้ว่าคนที่นั่งหน้าคยูคือใคร  ตอนแรกม่านเปิด

แต่ตอนนี้ม่านปิดฉับ  ไร้ยางทำการย้ายวอนมณีไปอยู่ในตำแหน่งที่เห็นชัดที่สุด

แล้วยังไง  คงสงสัย  โจแอร์ไลน์ก็มองตาม  สงสัยอยากเป้นโจมณีบ้าง  ติดใจไรนักหนา

ระหว่างทางมันไกลเอาเรื่องเลยนะ  หันมาเล่น  โบกมือ ชูสองนิ้วตามอารมณ์จริงๆ

แม่บ้านก็จิกหัวทึ้งหัวกรี๊ดกันสติแตกเป็นเสี่ยงๆ  ยัง  เหล่าแม่บ้านยังคงไม่รู้ชะตากรรม

ฮ่าฮ่า  เราอยากจะถามทงเฮว่า  คุยกะคยูท่านั้นอ่า  เมื่อยมั้ย  เพียงแค่อยากมอง

พวกเราจะให้มองจนเต็มตา 555  ตลกโว๊ยอีทงเฮ  รถตีคู่  เล่นกันจนเบื่อ  ลงทางด่วน

จนจะถึงหน้าโรงแรม  แซงรถเค้าขึ้นมาเพ่อไปโรงแรมก่อน  พี่คนขับหันมาถามเรา

"น้องครับ  สะใจแล้วใช่มั้ย"  ฮาครืดกันทั้งคัน  555+  "สะใจแล้วค่าพี่"  สุดยอดจริงๆ

จนวิ่งเข้าโรงแรม  เค้าให้เข้าชั้นแอลแอล  ดีมากจริงๆ  และแล้วความจริงก็ได้เฉลย

คนที่นั่งหน้าคยูแล้วปิดม่านฉับ  คนนั้นคือ  ชเวชีวอน  เอาแล้วไงเล่า  โดนไอดอลงอน

ไร้ยางอยู่ข้างกระจกนั่นแท้ๆ  ไอดอลเค้าแค่หันมามองแล้วเมินใส่  จ๊าก  ไม่ได้แล้ว

สว มิอาจทนได้ที่ถุกสามีเมินเช่นนี้  รองประธานเข้าใจดี  สว จำต้องัน่งเขียนป้าย

ไร้ยางรักชีวอนตลอดไป  เพื่อเป็นการง้อ  และพี่คนขับก็เดินมาบอก 4 ทุ่มครึ่งนะครับ

โอเค 4 ทุ่มครึ่ง  ไร้ยางไดจัดรถสแตนบายไว้ฝั่งตรงข้ามเรียบร้อยแล้ว  รับรองทัน

และก็ได้คุยกะพี่การ์ด  จนทราบว่าห้อง 1512 ที่เราตามยูเอกันนั้นคือห้องใคร  กร๊าก

แล้วห้องแอมนอทมิสเตอร์ลี  ใช่เค้าไม่ใช่มิสเตอร์ลี  แต่เค้าคือมิสเตอร์อีตัวจริงเสียงจริง

แล้วห้องเสียงมึนๆ นั่นคงเป็นห้องแฟน สส ของจริงและห้องบับมอกจา  ฮาฮาไอดอล

ขอบคุณที่ทำให้เรามีวันนี้  วันสุดท้าย  พี่การืดเลยบอกหมดเลย  แหมมีแอบชมกันด้วย

ว่ารู้จริง  แน่นอนค่ะ  หนูสืบเอาตอนที่พวกพี่ไม่อยู่นั่นแหละ  แหมจะไปยากอะไร

มันบังเอิญดวงดีรู้ก็แค่นั้น  นั่งทอดน่องได้แป๊ปเดียวจริงๆ  เค้าก็ออกมา  ท่านไอดอล

ตอนีน้พวกเรากำลังง้อท่านอยู่นะ  โบกมือซะสุดแขนเลย  มีหันไปมองหน้าน้องด้วย

"หึหึ  พี่บอกน้องแล้วว่ายังไงมันก็รักพี่ที่สุด  น้องเป็นแค่ตัวสำรองของพวกมัน  หึหึ"

หน้าพี่ไอดอล  บานได้อีก  ยิ้มซะ  ดีใจมากหรอคะ  เราก็ดีใจเหมือนกัน  ขอบคุณค่ะ

แล้วพอขึ้นรถ  ไร้ยางยังคงไม่ละความพยายาม  พี่ไอดอลนั่งแถวหลังสุดตรงกลาง

รองประธานพยายามชี้ให้ดูป้าย  พีไอดอลมันคงคิดในใจว่ากูเห็นแล้วอีเหี้ย  จะอะไรนักหนา

แต่  ยังไม่ทันอะไร  ทำไมมีไฟแดงๆ ออกมาจากรถได้  นั่นแหละ  พีไอดอลถ่ายรูปเรา

อีกแล้ว  กูเกลียดกล้องมันจริงๆ  จะถ่าไยปทำไมเนี่ย  ถ่ายไปให้ซองมินดู  ว่าอีนี่รักกู

งั้นสิ  ถ้าถ่ายงวดหน้านี่ฉันจะเก็บเงินพี่จริงๆ แล้วนะ  นี่ให้ฟรีมาสองครั้งแล้วนะ  ชิชิชิ

จนตามไประหว่างทางสนามบิน  ไร้ยางแอบเห็นไอดอลยื่นกล้องให้ใครไม่รู้ที่อยู่ด้านหน้า

หน้าจอกล้องเปิดอยู่ด้วย  เมหือนจะเอารุปให้ดู  แล้วคนข้างหน้าพี่ไอดอล  คือฮัน 55+

ผุ้มีกรณีกะไร้ยางอีกแล้ว  กร๊าก  ไมไหวละ  ฮาได้อีกจริงๆ  พี่การ์ดก็ขำตลอด  ทำม๊าย

จนไปถึงสนามบิน  รถเข้าไปเลย  ไม่มีหยุดรอคาจิมาใดๆ ทั้งสิ้น  เฮ้อ  จบทริปที่ไทยสักที

ทริปนี้เรามีความสุขมาก  กะพี่ไอดอลซึ่งเค้ามาพร้อมโชคสำหรับเราเสมอ  ยังคงแฮปปี้

แล้วทริปไหนที่มีชีวอน  เราก็จะแฮปปี้เสมอ  ทุกคน  ได้โปรดยอมรับว่ารักชีวอนได้แล้ว

เราเจอแต่สิ่งดีดีมากมายทริปนี้  และ 1418 ก็ยังคงเป็นปริศนา  ว่าคือใครในเอสเจเอ็ม

ปล.  เม้นได้ละค่ะ  อับครบ 5 วันแล้ว  แฮปปี้